Week 15 - 2010

Maandag 12 tot en met zondag 18 april.

Maandag voor het eerst (op therapeutische basis) naar de RAC geweest. Gelukkig dat ik een ambtenaar ben, dan hoef je nooit hard te werken ........ , maar het wordt je dan wel makkelijk gemaakt; De werkgever zorgt ervoor dat ik met de taxi naar en van het werk kan komen. Zelf had ik er alle vertrouwen in dat het allemaal best zou gaan, maar wat valt dat tegen zeg !!! Na vier uurtjes werken was ik helemaal kapot. Blij dat ik rond één uur weer naar huis mocht, want dit hakt er wel in zeg . Ik ga als een koekie weer naar huis. Ik dacht dat ik een heel ventje was, maar dit valt me zwaar .

Het viel me wel op dat sinds ik ingegipst ben dat Wateringen er nog weinig is uitgegaan !!! Laat het nu wel gebeuren tijdens mijn dienst . Oké, het is een automaatje, maar wie het kleine niet eert ........

Dinsdag weer een afspraak op de gipskamer van het ziekenhuis. Uiteindelijk besloten om het gips er definitief af te laten halen en voor een soort van brace te kiezen. Het gips wordt er af gezaagd en de hechtingen worden er met een tornmesje uitgetrokken. Ik heb praat voor twee, maar de zuster vraagt of ik niet wil gaan liggen ......... het schijnt wat witjes om mijn neusje te zijn geworden. Maar ik hou vol !!!

Wat een verademing dat het gips eraf is gehaald. Maar het is wel gruwelijk wennen dat je nu geen bescherming meer hebt. Best handig als de kinderen het op hun heupen krijgen en af en toe op één centimeter langs mijn voet scheuren ...... .

Ik kan en mag al wel wat meer gaan bewegen, niet dat het nou gelijk de revalidatie met een half jaar verkort, maar het begin is er. Helemaal blij ........ bijna

Woensdag weer met de privé-chauffeur naar het werk en dat was weer niet voor niets !!! Het hele systeem vliegt er op een gegeven moment uit en dat geeft nogal wat extra werk voor ons en de operationele dienst. Alle alarmeringen moeten via het back-upsysteem en iedereen moet daar van op de hoogte gebracht worden. Alle statussen werken niet meer, dus moet er na een eventuele alarmering over de open gespreksgroepen rechtstreeks gepraat worden. Alle incidenten moeten op een papier worden geplot en later, als de systemen het weer doen, handmatig in GMS ingevoerd worden. Best druk in je eentje .

Als de regionale alarmering eruit gaat dat we een forse storing hebben, krijg ik niet veel later via een sms de vraag of ik mijn gipsen pootje niet van die kabel af kan halen ........ dan zal die storing ook wel zo opgelost zijn . Fijne collega's, leven zo lekker mee ook . Morgen op de oefenavond, waar ik ook therapeutisch aanwezig zal zijn, ga ik in ieder geval mijn krukken op een heel andere manier gebruiken !!! Ik zou alvast een nekkraag gaan bestellen ........ .

Nu je met krukken door het gebouw heen moet hobbelen, merk je pas hoe slecht er rekening is gehouden met invaliden. Geweldig hoor, dat er met toegangspasjes gewerkt moet worden om de beveiliging optimaal te houden (Wat zou Alberto Stegeman hier nou te zoeken hebben ???), maar als je dan niet op tijd de deur open hebt gekregen en je kruk ervoor hebt gezet, schiet het systeem weer op rood en kan je van voren af aan beginnen. Handig ook dat er deuren naar je toe open gaan en dat je een opstap naar de RAC hebt van een centimeter of dertig !!! Er ligt wel een oprijplaatje, maar met een rolstoel zie ik  mezelf nog niet de komende maanden door het leven gaan .

Na een uurtje of vier heb ik het wel weer een klein beetje gehad. Het valt me mee in vergelijking met afgelopen maandag. Niet dat ik nou gelijk de puf heb om vanaf morgen weer diensten van acht uur te draaien, maar om in genezingstermen te blijven; Ik voel verbetering !!! Voor de kerst zit ik wel weer in mijn ritme .

Lekker naar huis en lekker een snurkje op de bank doen !!! Morgen weer een aantal uur, dan zien we wel weer verder.

Donderdag

Ook vandaag een paar uurtje wennen weer op de RAC en bij binnenkomst is het gelijk met mijn neus in de slagroom vallen: er zijn Bossche Bollen ter compensatie van de "ellende" die het GMS gisteren heeft veroorzaakt. Ik begrijp dat net alles weer terug bij het oude is en dat de regio daarvan op de hoogte is gebracht door middel van een regionaal bericht via P-2000. Tja, dat er dan per ongeluk iemand ligt te slapen na zijn nachtdienst en zijn pieper gaat ....... soms zit het mee, soms gaat de pieper één keer teveel .

Ik heb nog even telefonisch contact met de bevelvoerder van Loosduinen. Vandaag zou ik mijn derde en laatste stagedienst draaien ........ maar dat wordt volgend jaar waarschijnlijk, maar toch; Wat in het vat zit, verzuurt niet !!!

Ook vandaag gaat het me prima af en als ik de dagen van volgende week mag doorgeven, voor het bestellen van het vervoer, ga ik voor vijf uur per dag. De week daarna mag ik bij de bedrijfsarts langs en dan kijken we wel wat er verder kan en mag !!! Nu nog zoveel mogelijk rust inbouwen: dat schijnt toch het beste te zijn voor het herstel .

's Avonds weer lekker er even uit. Mijn vrienden en collega's weer een beetje bijpraten op de oefenavond. Ik ga zelfs mee naar Honselersdijk om daar op een terrein van de lokale sloper de oefeningen bij te wonen die daar plaats vinden. Maar na een kleine anderhalf uur sort ik een beetje in: ik zak bijna door mijn hoeven en ga toch maar even in het voertuig zitten. Vandaaruit kan ik alles nog net een beetje volgen.

Later, als we terug zijn ga ik toch nog even mee naar de ruimte waar de cassis uitgeserveerd wordt. Het wordt zeker niet zo laat als vorige week !!! Ondanks dat ik nog een verzoek kreeg om mee te gaan om na de oefenavond nog even de plaatselijke shoarmatent in te duiken, lijkt me dat nog even geen goed idee ........ eerst maar eens een beetje normaal kunnen lopen , of hebben ze daar geen lopend buffet ???

Vrijdag zijn we als gezin naar het diplomazwemmen van onze dochter geweest. Achteraf is het makkelijk praten en zeggen; Had dat maar niet gedaan !!! ............................ Maar goed: Onze oudste heeft in ieder geval haar B-diploma gehaald, dat is het belangrijkste ........ dat ik gevallen ben en onieuw mijn achillespees heb gescheurd (Godzijdank dezelfde !!!) is van minder belang ........ Ambulance gebeld, collega van Brandweer Delft die me ziet liggen en gelukkig fff bij me komt zitten, want Liesbeth heeft de kinderen maar mee naar huis genomen. Die stonden ook op knappen !!! Als ik op de brancard de ambulance in wordt gereden, zie ik een collega van Brandweer Den Haag, die precies hetzelfde heeft gehad en ook nog herstellende is. In de ambulance zien ze ineens een bekend gezicht en vragen of ik niet beter op de RAC had kunnen zitten. Uiteraard bellen daarna de collega's van de CPA (die krijgen mijn gegevens natuurlijk door) op om ook nog even sterkte te wensen en als klapstuk komt er een ondertussen goeie vriend (hij is OvDG en zat op de CPA toen mijn gegevens daar binnenkwamen) tijdens het gipsen van mijn onderbeen binnen zetten !!! Zo dan, dat had ik fff nodig zeg: fff janken hoor !!! Ik weet niet of het te maken heeft gehad dat ik drie weken geleden hetzelfde "probleem" ben ondergaan, maar de pijn is deze keer factor 10 ........ Geluk dat het nu gebeurd en niet in mijn twaalfde week ofzo ...... ALS HET AL HAD MOETEN GEBEUREN !!!

Om half negen word ik door Liesbeth opgehaald en wordt het thuis wachten op een telefoontje om naar het ziekenhuis te komen voor de operatie ........

Ik zal volgende week wel fff laten weten hoe het is ........

Zou het aan de vrijdag liggen ??? Drie weken geleden was het ook op een vrijdag. Ik hoop niet dat dit een voorbode is voor een komende vrijdag de dertiende ........ .

Categorie: Peter Smit