Het is inmiddels woensdagnacht, rond een uur of 12 's nachts.

Na de oudere dame rijden we achterom de kazerne binnen (de meeste kazernes hier zijn 'drive through'). Op dat moment worden we gealarmeerd voor een volgende medisch incident; een vrouw die moeite heeft met ademhalen; en is gevallen.

We rijden dus gelijk door de kazerne heen naar buiten; en gaan op weg.

Aangekomen blijkt het te gaan om een vrouw van rond de 45-50 die bezig is met een dieet en daarvoor pillen gekocht heeft (dieeten is erg 'in' hier). Zij had ademhalingsmoeilijkheden, en is van haar stokje gegaan.

Onze paramedic Eric sluit haar aan op de hartmonitor; zijn collega controleert de bloeddruk. De captain heeft inmiddels de bewuste pillen gevonden plus de aankoop bon; hij geeft de info door aan de paramedic.

Het slachtoffer is inmiddels goed aanspreekbaar; zij heeft een tijdje op de bank gezeten en wat water gedronken; en dat heeft geholpen. Wel heeft ze een wond op haar gezicht, die qua vorm aardig overeenkomt met de deuk in de muur, zeg maar....

Eric de paramedic wil haar meegeven met de inmiddels gearriveerde ambulance, maar de patiente weigert; zij heeft namelijk geen ziekte kosten verzekering. Dat is ook een typisch Amerikaans iets; dat de verzekering te duur is voor sommige mensen en zij dus onverzekerd rondlopen.

Zij mag natuurlijk weigeren; maar ze moet wel een formulier tekenen dat zij afziet van alle claims en 'wij' niet aansprakelijk zijn.

Ze krijgt een kaartje met de dichtstbijzijnde ziekenhuizen en de raad om zich toch na te laten kijken; daarna gaan wij weer terug naar de kazerne.