12 september, eindelijk is het zover; we worden losgelaten op the stations. Chief Patterson wil dat we uitslapen, dus om 10.00 uur worden we gedropt (shift begint om 08.00). Station 92 is nieuwbouw, ze zitten er ruim een maand in en zijn druk bezig met schoonmaken en afwerken omdat zaterdag a.s. de officiele opening plaatsvindt. (waar wij ook bij uitgenodigd zijn natuurlijk).


Als ik om 10.00 uur arriveer staan de vloeren net in de was, dus zet ik al mijn spullen in de uitrukhal. Samen met captain Scott Moore maak ik de uitrukkleding in orde; Structurefire turnover & helmet, bushfire nomex & helmet, backpack met lifeshelter. We zijn fully equiped, so to say. Alle uitrukkleding krijgt een plek in de engine (we hebben hier een paramedic engine, m.a.w. een TAS met ambulancebroeder, die ook gewoon firefighter is. 4 man op een autospuit.
We doen boodschappen en hebben lunch, alles heel relaxed, dezelfde grappen. (all men are the same, I guess). Op de terugweg naar de kazerne zien we rookwolken boven de stad en al gauw hoor ik engine 73 naar het incident gaan. Woningbrand! Dat hebben ze hier een tijd niet gehad, dus als er steeds meer voertuigen naar toe gestuurd worden, wordt er in engine 92 gemopperd, dat wij nog niet mogen.


Als je hier in de wagen zit heb je een koptelefoon met microfoon op, waardoor je met elkaar kunt praten, zonder te schreeuwen tijdens de rit. En er wordt wat afgekletst. Onze engineer(chauffeur)is Kevin Williams en hij is almost like Bob, dus dan weet je het wel.

Terug op the station installeer ik me op mijn kamer en dan is het zover, we mogen naar de structure fire. Laarzen en broek aan en let's roll!


Als we t.p. komen wemelt het al van de firefighters en ligt het grootste deel van het huis al in as. Maar aan de achterzijde woedt nog een brandje. Dus the guy's van mijn station moeten naar binnen. Wij mogen niet mee als stagiares, dus ik blijf buiten en hoor van Hans & Peter hoe het was bij aankomst. De bofferds kregen de vlammen!

Even later wordt ik toegevoegd aan BS 26 (breathing support), een omgebouwde HV waarmee ze ter plaatse flessen kunnen vullen, dus ik loop heen en weer om lege flessen om te wisselen voor volle. Als ze de brand onder controle hebben, mag ik mee naar binnen om nog wat spullen voor de eigenaren naar buiten te slepen. De ravage is enorm, maar ja dat kan ook haast niet anders. Deze huizen zijn gemaakt van hout en isolatiemateriaal, dat wil wel branden! Op speciaal verzoek van de huiseigenaar worden er vier geweren en een P38 russisch geweer uit 1943, wat werd gebruikt in de 2e wereldoorlog, opgespoord en naar buiten gebracht. Ik geloof niet dat er wordt gekeken of ze misschien geladen zijn, de captain pakt er twee bij de loop en brengt ze naar buiten. Dan is er nog een verzoek; de kat. Dus zoeken we achter de overblijfselen van alle kasten, banken en stoelen naar iets wat mogelijk de kat was. En alhoewel er geen kans is dat de kat het overleefd heeft, moeten we toch alle mogelijke plaatsen waar we nog bij kunnen overhoop halen om te zoeken. Zonder resultaat. Ondertussen wordt er teruggeschaald en gaan we inpakken.


Het is tegen zessen als we terug zijn op de kazerne, we spoelen de haak en de ademluchttoestellen schoon, gewoon met de tuinslang en laten ze een beetje in de zon drogen, daarna worden ze afgedroogd en schoongepoetst met een handdoek, inhoud fles en werking firefly wordt gecontroleerd en ze gaan terug op de wagen. De maskers worden met water en zeep gewassen en afgedroogd (ieder heeft een eigen masker) en ook die gaan weer terug op de wagen. Eens in de zoveel tijd wordt alles gecheckt op lekkages e.d. in de tussentijd ben je zelf verantwoordelijk voor je spullen en controle daarop.
Als we gedouched hebben gaan we eten, we hebben geen zin meer om te koken, dus op naar het volgende fastfood restaurant.

Geen calls meer de rest van de avond, het is rustig. 's Nachts worden we er een keer uit gestuurd om een ander station te herbezetten, maar kunnen na een half uurtje al weer terug. Ik krijg dus nachtrust genoeg deze keer.
Vanaf nu, woensdag ochtend, gaat iedereen, behalve Rob, naar een firestation en drie dagen meedraaien. Zelf ga ik zo naar Station 12 (Station = Kazerne), dat is Down Town Temecula. De Stations zijn in Riverside County (gewest) genummerd, oplopend beginnend bij 1. Station 12 is het oudste station in Temecula.

http://www.cityoftemecula.org/Temecula/Government/Fire/Stations/

Allemaal worden we na 2 dagen naar een Station buiten Temecula gebracht. Ze brengen ons naar zogenaamde 'busy' stations. Of te wel, onze gastheren willen zeker stellen dat we uitrukken. Aangezien alle Stations in Temecula ook zogenaamde Paramedics aan boord hebben, zijn we gegarandeerd van uitrukken.

Rob zal deze drie dagen met de OVD meerijden, dat zal zeker ook een hele ervaring opleveren. Afgelopen dagen is hij nog bij het ICP (Incident Command Point?) geweest van de Colina Wildfire die dinsdag uitgebroken is. Daar hebben ze een tentenkamp neergezet, een keuken om een paar honderd man tegelijk te voeden, en nog veel en veel meer. Iets wat we in brandweer Nederland niet zullen terugzien. Zo'n brand zullen we echter in Nederland ook niet zien.....

Zit er de komende dagen veranderingen in de updates van deze weblog en andere communicatie, dan komt dat door het bezoek aan / verblijf op de Stations.

In mijn geval zou het de eerste twee dagen een verbetering moeten kunnen opleveren, in Station 12 kunnen ze af en toe gebruik maken van de door de stad aangelegde WiFi voorziening van Down Town Temecula.

To be continued
Er is vannacht hier een aardbeving geweest; 3.8 op de schaal van Richter !

Spannend hè ?

Jammer alleen dat we het alleen weten omdat het op de radio was; we hebben het geen van allen gevoeld, en zijn er doorheen geslapen.
Het is inmiddels woensdagnacht, rond een uur of 12 's nachts.

Na de oudere dame rijden we achterom de kazerne binnen (de meeste kazernes hier zijn 'drive through'). Op dat moment worden we gealarmeerd voor een volgende medisch incident; een vrouw die moeite heeft met ademhalen; en is gevallen.

We rijden dus gelijk door de kazerne heen naar buiten; en gaan op weg.

Aangekomen blijkt het te gaan om een vrouw van rond de 45-50 die bezig is met een dieet en daarvoor pillen gekocht heeft (dieeten is erg 'in' hier). Zij had ademhalingsmoeilijkheden, en is van haar stokje gegaan.

Onze paramedic Eric sluit haar aan op de hartmonitor; zijn collega controleert de bloeddruk. De captain heeft inmiddels de bewuste pillen gevonden plus de aankoop bon; hij geeft de info door aan de paramedic.

Het slachtoffer is inmiddels goed aanspreekbaar; zij heeft een tijdje op de bank gezeten en wat water gedronken; en dat heeft geholpen. Wel heeft ze een wond op haar gezicht, die qua vorm aardig overeenkomt met de deuk in de muur, zeg maar....

Eric de paramedic wil haar meegeven met de inmiddels gearriveerde ambulance, maar de patiente weigert; zij heeft namelijk geen ziekte kosten verzekering. Dat is ook een typisch Amerikaans iets; dat de verzekering te duur is voor sommige mensen en zij dus onverzekerd rondlopen.

Zij mag natuurlijk weigeren; maar ze moet wel een formulier tekenen dat zij afziet van alle claims en 'wij' niet aansprakelijk zijn.

Ze krijgt een kaartje met de dichtstbijzijnde ziekenhuizen en de raad om zich toch na te laten kijken; daarna gaan wij weer terug naar de kazerne.
Bij één van de bosbranden rond San Diego (een uurtje rijden ten zuiden van hier) is de operator van een bulldozer gewond geraakt; hij heeft 2de graads brandwonden opgelopen.

dsc01637 Dozers zijn zelfstandige eenheden; bemand door 1 man in dienst bij Calfire; die het ding ter plaatse brengt met zijn truck en oplegger; en daarna de wildernis ingaat om brandgangen te maken met zijn bulldozer. Riskante baan...

De bulldozers zijn voorzien van cabines met overdruk; om in rokerige omgevingen te kunnen opereren.

dsc01641
Bij deze een foto impressie van Station 12, het oudste Station in Temecula.

p0914002
de wacht


p0914006
Station 12 - schild


p0914008
Slaapzaal

Alle bemanning slaapt, gemengd, op de slaapzaal. Alleen de Captain, bevelvoerder van de Engine, heeft een eigen slaapkamer.

p0914009
toilet badkamer is naar wens voor Men or Women


p0914019
Engine 12


p0914013
Slaapkamer / Kantoorgedeelte van Station 12


p0914026
het uitzicht


Voor de liefhebbers van foto's bij het verhaal van René, bij deze:

Op onderstaande foto's is een deel van de 'ambiance' die René beschrijft, te zien.

p0911094
De buitenlandse gasten hebben presentjes van de stad in ontvangst genomen



p0911095
De buitenlandse gasten met de burgemeester, leden van de stedenbandgroep

Na de '9/11' ceremony zijn we uitgenodigd voor een etentje met het gemeentebestuur.

We zijn nog allemaal in ons opperbeste uniform; dus dat moet goed gaan. Totdat we het restaurant binnenlopen; en het blijkt te gaan om een pizza-tent.

Nu heb ik helemaal niets tegen pizza's; maar vinden jullie het erg als ik het wat formeler had verwacht .... ?

Ik kan me niet voorstellen dat een etentje met de gemeenteraad van Leidschendam-Voorburg in een eenvoudig pizza fast-food restaurant gehouden wordt.

Maar ach; René is nog in de groei, dus de pizza gaat er wel weer in.....

Op 11 september was ik één van de sprekers op de herdenking van 11 september; de aanval op het World Trade Center. Onderstaand mijn toespraak.

Rob
___

Ladies and gentlemen,

I am filled with awe but at the same time I’m grateful and honoured to be allowed to address you briefly on this special but sad occasion.

Was it bitter cynicism that made the terrorists choose the number 911 as the date for their fateful, cowardly and shameless attack? The same number that, whenever and wherever dialled in the U.S., brings help and relief to those in dire circumstances; the number everyone knows by heart because it’s the national distress and emergency number.

For a firefighter like me the 9/11 tragedy brings extra grim and painful thoughts.
After all, weren’t the firefighters, more than any other category of people that helped fight the disaster and rescue as many men and women as was humanly possible, weren’t the firefighters the ones who suffered by far the most casualties due to their heroic and often successful attempts at saving others?

They rightly go down in history as the heroes of Ground Zero; not because of macho or dare-devil conduct, but because of their discipline, their training and their well planned and executed actions.

I speak for all the citizens of your sister city when I salute those brave colleagues and all other vitims, of this 911 attack to mankind and our free and democratic western world , in the special moments during this occasion
-----------------
Thank you.
Eind van de middag een officieel deel. Het is vandaag 9/11. Zes jaar geleden kwamen er vele burgers en hulpverleners om, met name in de New York Twin Towers.

Een jaar na deze aanslagen, dus vijf jaar geleden, heeft Leidschendam-Voorburg het beeld "Singing in the rain" gegeven aan zusterstad Temecula, er staat tevens een versie in Voorburg. Een en ander werd vandaag herdacht met de September 11th Remembrance & Re-dedication Ceremony. Het beeld staat aan de lokale "Duck Pond".

De activiteit werd onder andere muzikaal opgeluisterd door een plaatselijke High-school.

Rob Gussekloo mocht optreden als gastspreker.

Na afloop hebben we gezamenlijk met de burgemeester, city-councel en Sister-City representatives gegeten.

p0911046

p0911056

p0911068

p0911071
In Perris zit het regionale magazijn. Hier krijgen we onze uitruk kleding.

Elek brandweerman hier heeft 2 sets; 'structure gear' en 'brush fire gear'. Het eerste lijkt op wat wij hebben (alleen nog wat dikker; pfff, met 35 graden buiten temperatuur) en is bedoeld voor gebouwenbranden; en 'brush fire gear' is eigenlijk maar heel dun spul (maar wel Nomax) bedoeld voor 'wild land fires'.

We gaan weg met een plunjebaal vol spullen. Geen idee wat het allemaal weegt bij elkaar; maar het is nogal wat, zeg maar. Morgen, op de firestations, het maar eens in elkaar zetten allemaal.

Ze hadden in ieder geval mijn maat; dat scheelt alweer....

In Perris bezochten we tussendoor ook nog even de RepairShop. Voor de bijna 100 kazernes in Riverside County zijn er twee repair shops. Daarnaast wordt ook veel werk uitbesteed.

De muur van de werkplaats maakt onderdeel uit van het magazijn. Op de voorgrond verschillende maten kogelafsluiters, op de achtergrond verschillende V-snaren.

p0911010

p0911014

Wagen van Monteur van Dienst




Een nieuwe aanwinst was onderstaande auto. Acht verschillende oliesoorten aan boord, mogelijkheid om op locatie olie te verwisselen / olie bij te vullen.

p0911011

p0911015

We gaan vanmorgen naar Perris; daar zit het regionale hoofdkwartier en 'dispatch'; het Amerikaanse equivalent van onze RAC. Men noemt dit het ECC (Emergency Command Center); hier komen de 911 oproepen binnen.


Er zijn meerdere van deze centra in Riverside County; dat is een kwestie van het verdelen van capaciteit, maar heeft ook technische achtergronden. De telefoontjes over vaste verbindingen komen hier binnen, de gesprekken over mobiele telefoons elders.

Uiteraard is alles hier gecomputeriseerd, net zoals bij ons. Maar er zijn ook verschillen.

Het gesprek wordt aangenomen en alles wordt genoteerd door centralist 1. De oproep komt kan via de computer in een wachtrij terecht bij een andere centralist, die de hele dag niets anders doet dan deze 'uitgeven' (verzenden) naar de fire stations. Dat gaat over een apart kanaal. De fire stations bevestigen alleen heel kort de ontvangst van de oproep door simpel '84 copies' te antwoorden (dus: met hun station nummer).

Bij de informatie wordt ook een kanaal nummer meegegeven (bijvoorbeeld: support 7); dat is het werk kanaal op de mobilofoon wat aan dit incident is toegewezen.

Dan stapt de brandweerploeg in de auto, en meldt zich op het toegewezen werk kanaal. Dat radioverkeer wordt weer afgehandeld door een derde centralist (en daar zijn er uiteraard meer van), die het incident verder met ze afhandelt. Ze zitten allemaal wel dicht bij elkaar, maar ik keek toch wel op van deze manier van werken (in de zin van: informatie die zoek kan raken gedurende het 'rond sturen' van het incident over de vloer).

De informatie wordt dus in spraak uitgezonden (niet digitaal, gewoon mee te luisteren) en wordt vooraf gegaan door 'tones'. Vergelijk dat met onze oude 5-toon uit het analoge tijdperk, alleen veel langzamer. Hiermee worden de alarmbellen en de verlichting op de kazernes aangestuurd; althans de kazernes waar de verlichting aan gaat bij alarm (niet bij allemaal het geval).

Zie ook dit artikel voor meer informatie over het alarmeren.

Bovendien staat er een soortement 'kassa printer'; waar een lange strook papier uitkomt met de incident informatie; deze zogenaamde 'incident slips' nemen ze ook mee op het voertuig. Zie hier voor een voorbeeld

Origineel 2007-09-10

Het is vandaag wat later geworden dan de bedoeling. Vooralsnog geef ik hier alleen een hint van het toetje van vandaag......

Lees meer...

Terwijl we in het Oak Glen gevangenkamp rondlopen, beginnen om ons heen de telefoons van de diverse officieren te rinkelen....

Er is sprake van een grote bosbrand die zojuist is uitgebroken. We lopen naar een punt toe waar we uitzicht hebben over de vallei richting Temecula, en inderdaad zien we verderop een rookpluim.

Bij navraag blijkt dat zo'n 75 kilometer verderop te zijn. Eeeeh, slik.....

 

Lees meer...

Voor de liefhebbers van foto's bij het verhaal van René boven video, bij deze:

p0910099

Fireshelter bedoeld voor bescherming in uiterste geval

In het Oak Glen kamp kregen we ook een demonstratie van een redding van een boomwerker uit een grote boom. De redder klimt voorbij het slachtoffer en het slachtoffer wordt met behulp van collega's naar beneden gehaald.

p0910117
p0910120

Na Ryan Air base vertrekken we met zijn allen naar Oak Glen. Dit is een kamp waar gevangenen opgeleid worden om later ingezet te worden bij bosbrandbestrijding.

's avonds en 's nachts zijn de gevangenen 'eigendom' van CDC; het 'California Department of Corrections'; zeg maar het ministerie van justitie. Elke morgen worden ze overgedragen aan 'captains' van het CDF, die dan allerhande klussen met ze gaan uitvoeren.

Het zijn altijd gevangenen die moeten voldoen aan de volgende eisen:

- niet veroordeeld voor geweldsmisdrijven
- zo'n 3/4 van de gevangenisstraf gezeten hebben
- goed gedrag vertoond in de gevangenis
- niet als vluchtgevaarlijk te boek staan

Het merendeel van de aanwezigen zit voor drugs-gerelateerde overtredingen. Het voordeel wat zij hebben, is dat zij strafkoring krijgen voor elke dag dat zij op deze manier nuttig werk voor de gemeenschap verrichten; elke dag 'Oak Glen' levert een dag op dat ze eerder vrijkomen. Bovendien zijn ze uit de saaie gevangenis omgeving en hebben ze wat te doen; de dag gaat dus gewoon sneller.

Ze zijn ingedeeld in 'hand crews' van een man of 15 elk; dat zijn redelijk stabiele groepen van mannen die dus vaak met elkaar samenwerken. Er zijn overigens ook vrouwenkampen, elders in de staat.

De 'hand crews' kunnen overal worden ingezet; soms zijn ze dagen onderweg om de brand te bereiken. Eenmaal ter plaatse laden ze hun gereedschap uit en gaan aan het werk.

Ingeval van brand is dat dus het maken van brandgangen; met kettingzagen en handgereedschap worden stroken land vrijgemaakt. Dat begint met het omzagen van bomen; en eindigt bij wijze van spreken met het aanvegen van de strook; alles wordt weggehaald ! Zelfs de stronken/stompjes die overblijven na het omzagen met de kettingzaag, worden door anderen uitgegraven. Enorm hard werken dus; en vergeet de temperatuur van een graad of 30 (tot 40; dat was het hier vorige week) niet...

Iedereen binnen de hand crew heeft dus een eigen taak; kettingzaag, afvoeren van wat is weggezaagd, stronken uitgraven, aanharken van de strook etcetera.

De staat California heeft een enorm potentieel aan mankracht, op deze manier. Er kunnen rustig tientallen 'hand crews' van 15 man elk op een brand afgestuurd worden.

In het kamp blijven altijd een paar crews achter. Zij zorgen voor het kamp, maar er zijn ook meubelmakers, of mannen die alleen maar slangen voor de brandweer repareren en testen. Op deze manier kunnen gevangenen die een lichamelijk probleem hebben en geen zwaar werk kunnen doen, toch meedoen aan het programma en straf korting verdienen.

Video''s:

De kampdirecteur geeft uitleg over het programma; hoe het werkt

Een 'handcrew' geeft een demonstratie van een 'drill'

Een demonstratie 'fire shelter'

Let ook op de belettering op de auto in de eerste video; zowel CDF als 'California department of corrections'; zeg maar het 'ministerie van justitie'.

Voor de liefhebbers van foto's bij het verhaal van René boven video, bij deze:

p0910029


p0910046

De korte en de lange

p0910050
p0910056
Oude Brandtoren in gebruik als verkeerstoren


p0910066
Tanks met de verschillende blusmiddelen


p0910068
Ook deze zien we 's-avonds aan het werk

We beginnen vanmorgen met een bezoek aan de air base van de CDF in Hemet. Hier staan de blusvliegtuigen ('air tankers') en helikopters die worden gebruikt ingeval van bosbranden. Op dat moment weten we nog niet dat we al dat materieel later die dag in actie gaan zien bij de Colina bosbrand, maar goed.

 

Lees meer...

Vandaag gaan we voor het eerst wat 'officieels' doen...

De stad Temecula heeft ons als groep uitgenodigd om de omgeving op een unieke manier te bekijken: eerst een ballonvlucht, en daarna een rondrit langs de diverse wijn boerderijen. Temecula en omgeving staat namelijk bekend om zijn wijn productie.

Lees meer...

Na afloop van de ballonvaart hebben we volgens traditie 'Champagne' gedronken. Het was iets na achten (08:00), maar smaakte goed. Tijdens deze dronk kregen we nog een stukje geschiedenins over de eerste ballonvaarders, Fransen, die vanuit Parijs vertrokken met iets uit de eigen omgeving (lees Champagne). Ver kwamen deze eerste ballonvaarders niet, maar ze hadden in ieder geval wel wat te drinken bij zich.

Lees meer...

Op zondag 9 september werd ik uitgenodigd om na de ballonvlucht een American football wedstrijd bij te wonen in het stadion van de Chargers in San Diego; de Chargers speelden daar tegen de Bears uit Chicago.

Lees meer...

Nou, we zijn aangekomen; maar wel wat moe. Niet alleen was de vlucht al een kleine 11 uur, maar je bent daaromheen natuurlijk ook nog een tijd onderweg. En bij aankomst bleek de koffer van één van ons ook nog verdwenen...

Lees meer...

Vandaag was onze 'jetlag dag'; de dag om bij te komen van de reis. Lekker rustig aandoen dus.

Met onze gastheer Jeremy bezoeken we o.a. 'station 12'; een kazerne in het historische centrum van Temecula.

Lees meer...

Verschillende vormen van preventie gezien op de eerste dag in Temecula (en omgeving).

De volgende twee fotos zijn gemaakt op een station (29) buiten Temecula.

Lees meer...

De reis begon op zich goed, zolang we niet over de tijd, maar over het brandweer element hebben.

Lees meer...

De kleding is binnen; de cadeau's die we meenemen voor de gast gezinnen ook...

Gelukkig kunnen we 2 koffers de man/vrouw meenemen. Die gaan vol heen; en waarschijnlijk ook weer vol (maar dan met andere spullen) straks weer terug.

Morgen om 9 uur vertrekken we vanaf de kazerne Leidschendam-Voorburg.

Lees meer...

Pagina 3 van 3